Onze laatste dag in Patagonië... met enige weemoed nemen we afscheid van dit prachtige landschap. De stadjes zijn misschien niet zo origineel meer, want helemaal ingericht op het toerisme (de vele internetcafés, restaurantjes), de sfeer is erg leuk. Wat te denken van de gekke straathonden die meerennen met bepaalde auto´s (waarom de ene auto wel, en de andere niet? zo is er ook een hondje dat alleen blaft naar mannen met een pet of hoed op, zo hebben we uitgevonden), de locals die in de minderheid zijn ten opzichte van de toeristen? Af en toe zie je een eenzame gaucho lopen - wat zal hij van al die toeristen denken, of denkt hij alleen maar in peso´s?
Tussen de stadjes de grote leegtes, ongerept, schoon en schijnbaar onbedorven. Houden zo!
We hebben erg veel mazzel gehad met het weer. De lente is begonnen, de zon schijnt en er staat niet al te veel wind, hoewel dat lokaal enorm kan verschillen - bij de Salto Grande (waterval) in het natuurpark Torres del Paine stormde het dat het een aard had, maar even verderop was daar weinig meer van te merken.
Toch moet het werkelijk fantastisch zijn (en de kenners zullen weten dat hier onze meningen verschillen) om hier in de winter te zijn. De bar- en boosheid moet overweldigend zijn!
Langs de lange sliert asfalt die door het landschap krult zie je af en toe een boerderij, die tegen de wind beschermt wordt door populieren die zijn aangeplant. Een schaapje heeft hier een lap grond van 2 ha voor zichzelf, zo weinig is er te grazen. In de omgeving van Buenos Aires mogen 40 mekkeraars het doen op 1 ha. De schapen hier moeten overigens wel over een goede conditie beschikken, met al dat geloop, maar dat terzijde.
We zullen Patagonië missen, maar niet voor lang, Buenos Aires lonkt. Daar verblijven we maar kort, om weer terug naar het zuiden te gaan, naar Bariloche. Door de bergen zullen we oversteken naar Chili. Ongetwijfeld genoeg voer voor mooie foto´s en nieuwe avonturen.
Adios, tot de volgende blog!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten