Tja, het zit er al lang weer op. We zijn 4 november veilig thuis aangekomen, na een voorspoedige reis terug. We hebben de foto's van de camera's afgeladen (2800 stuks), gesorteerd, gewikt, gewogen, en vooral nagenoten. Het eerste boek is zojuist gereed gekomen, en besteld. Kun je ook doen, als je wilt... Ga maar eens kijken, het is tenslotte bijna Sinterklaas en Kerstmis.

Hoe dan ook, het was ons een genoegen.
Tot de volgende blog!!

Chile - Argent...

By Corinne & Paul

Book Preview

Back in Santiago!

Gisteravond zijn we weer in Santiago aangekomen. De laatste ochtend op Paaseiland was niet veel: een regenachtige zondagmorgen, erger kan bijna niet, ook op Paaseiland.

De show van Kari Kari (zie foto) was wel aardig! Zang, muziek en dans op z´n Polynesisch. Vooral de ritmische stukken zijn interessant en onnavolgbaar.

De koek is bijna op. We gaan zo even Santiago, in, de laatste dingetjes doen: Cerro Sta. Lucia bijvoorbeeld. Vanmiddag om 17.30 gaan we naar het vliegveld, en zakken via Madrid naar Amsterdam terug......

Ciao ciao, adios....

Rano Kau en Orongo

And now, the end is near.....

Onze laatste volle dag op Rapa Nui hebben we gebruikt om de laatste wegen die we nog niet bereden hadden in te slaan. Zo kwamen we, zoals gepland, bij de krater (Rano Kau) bij het verlaten dorpje Orongo. In Orongo werden (vroeger) jaarlijks ceremoniële feesten gehouden. Het was tot halverwege de 19e eeuw het centrum van de vogelmancultuur (tangata manu). Het ging om een soort wedstrijd om een ei van een bepaalde vogel van een eilandje (Moto Nui), gelegen op een steenworp afstand van Orongo, aan land te brengen.

Daarnaast moeten er vele (150 wordt genoemd) petroglyfen zijn, maar we hebben slechts enkele duidelijk kunnen zien.

Het complex bestaat uit een groot aantal kleine huisjes, gemaakt van leisteen. Een en ander was vervallen, maar is in de jaren ´70 van de vorige eeuw hersteld. Het complex ligt naast de krater Rano Kau. De krater is gevuld met zwart water (zo lijkt het), waarin plakken met gras en riet drijven, een heel apart gezicht. De wanden van de krater zijn begroeid met onwerkelijk groene planten. Al met al dus een leuk tripje deze morgen!

Vanmiddag hebben we op het gemakje koffie dan wel jugo naturales gedronken, en een plaatsje gereserveerd voor het Kari Kari ballet, zie deze link.

Morgen vertrekken we om 11.30 naar het vliegveld, om naar Santiago te vliegen. En dan is de koek bijna op....

Ciao ciao, adios en tot de volgende blog maar weer.

De beklimming van de Maunga Terevaka

Vandaag zijn we met de auto het deel van het eiland gaan bekijken wat we gisteren nog niet gedaan hadden. Rapa Nui is vergelijkbaar met Texel qua grootte, dus oppassen dat je niet teveel doet in één dag!

We zijn vrijwel direct naar Maunga Terevaka gereden, oftewel de vulkaan Terevaka. Het is de hoogste en grootste vulkaan van Paaseiland, met een hoogte van 507 meter. Volgens de berichten is hij lastig te beklimmen, maar dat viel wel mee.


Het was best een aardige klim, zowel voor de kuiten als wat het uitzicht betreft. De hellingen zijn vooral met gras, struiken en lage bomen begroeid. Her en der zwerven kuddes koeien of groepjes paarden, maar die maken al benen als je in de buurt komt. We hebben de krater net niet bereikt - het begon wat te regenen, en het landschap veranderde niet zo spectaculair dat we besloten terug te gaan (lees: het werd wel een beetje saai....).
Na vijf kwartier stijgen en drie kwartier dalen waren we weer bij de auto.

We hebben ook nog wat moai bezocht die we gisteren niet hadden gezien. Nu hebben we wel zo´n beetje alle moai gezien die er te zien zijn, of beter: aangegeven zijn op de vele kaarten die we hebben. We zijn er zelfs meer tegengekomen dan aangegeven op de kaartjes! Ook zijn we nog bij een mijn geweest waar een aantal (deels afgemaakte) hoeden lagen, van rood vulkanisch gesteente, die nog op de moai geplaatst zouden moeten worden, maar nooit de mijn verlaten hebben. Geinig.

We hebben vooral op onverharde paden gereden met de auto, van rood zand of gravel. Er staat behoorlijk wat wind, soms in de rug, dus een deel van de reis hebben we steeds het stof voor de ogen gezien wat we zelf met de autobanden opwarrelden.

De vergezichten zijn nu en dan prachtig. Een en ander doet, voor de kenners, denken aan de Auvergne in Franrijk, maar dan omgeven door de zee. Het landschap is sterk glooiend, met hier en daar een krater. Werkelijk erg mooi. Hoewel er toch met ons honderden toeristen zijn aangekomen op Rapa Nui, kom je er maar nu en dan een paar tegen. Heerlijk om even in alle rust bij te komen van alle avonturen in de weken hiervoor.

Gisteravond hebben we overigens gegeten in een restaurant(je) dat in alle boeken wordt aangeprezen, La Taverne du Pecheur. Het wordt gerund door een Frans echtpaar; zij staat in de keuken, hij (even dik als lang en breed) neemt op en bedient. De man is erg onsmakelijk, bot, en heeft nimmer ongelijk.
De maaltijd was inderdaad erg lekker. Omdat deze papzak alles alleen wil doen in de zaak, loopt een en ander echter steeds in het honderd, zeker als het wat te druk wordt. Op een gegeven moment liepen klanten weg, omdat ze al lange tijd gezeten hadden met de kaart, maar de bestelling werd niet opgenomen...

Enfin, wij hebben morgenochtend nog de auto. Dan gaan we naar Orongo, een oud verlaten stadje. Er is daar één en ander te doen, zoals petroglyfen bekijken en de vogelmancultuur. Hoe dan ook, wij berichten weer, ijs en weder diendende, in de volgende blog.

Ciao ciao!

I turn to stone

Dag allemaal,

Vanochtend hebben we een beetje uit kunnen slapen. Daarna direct een autootje besteld, voor twee dagen. We hebben een mooie zwarte Suzuki, met 4-wheel drive.

Voordat we de auto kregen zijn we naar een aantal beelden gelopen vlakbij het hotel. Na tien minuten klimmen kwamen we daar aan. Dat was al erg mooi. Eenmaal op pad met de auto werd het nog mooier, dat wil zeggen: aanvankelijk kwamen we alleen maar beelden tegen die waren omgevallen. Dat hadden we eigenlijk nog niet gelezen of gehoord, maar de meeste beelden staan dus niet netjes rechtop, maar liggen met hun neus in de blubber. Uiteindelijk bereikten we echter een vulkaan, waar er tientallen rechtop stonden. Zéér indrukwekend!! Daarna hebben we er nog vele zien staan, alleen, of op een rijtje. Het landschap is heel leeg en verlaten, maar wel erg mooi. Hier en daar lopen koeien en paarden los, langs de weg, dat is dus oppassen.

We hebben dus erg genoten van onze rit vanmiddag, en zijn behoorlijk verbrand door de zon. Morgen hebben we nog een hele dag de beschikking over de auto, en gaan we een ander deel van het eiland verkennen. We zullen dan ook een wandeling maken naar de krater van een vulkaan.
Het zal de aandachtige lezer zijn opgevallen dat we nu geen namen van vulkanen en beelden noemen - we hebben ze niet paraat en weten het nu even niet. Komt later wel weer, in het fotoalbum.

Tot de volgende blog!

P.S. het lukt nog niet de foto up te loaden, misschien later...

Oei oei oei!

Net op tijd van die vulkaan af (Villarica)

http://volcanism.wordpress.com/2008/10/27/increased-activity-at-villarrica/
http://www.lasegunda.com/ediciononline/cronica/detalle/index.asp?idnoticia=442763
http://noticias.123.cl/entel123/html/Tele13/Noticias/Regiones/Temuco/358927.html

Vrije vertaling van Spaans naar Engels naar Nederlands:

Tijdens nacht 2 werd het gebrul geluisterd aan yesterday en een fumarola zou kunnen worden gewaardeerd die de 300 meters bereikte, die later naar Argentinië verspreidden. Eerst was Llaima die alle blikken van de deskundigen vóór de zorg door een groter eruptief proces monopoliseerde. Na een onregelmatige cyclus in zijn activiteit, volgde het de kalme reden waarom het alarm in de streken van groter risico toenam. Nu is het Villarrica, een actieve vulkaan met kleine fumarolas. Niettemin, vorge nacht in het midden van de vieringen en de nederlagen na de verkiezingen, luisterden de inwoners van de lacustrine streek aan 2 gebrul en konden een grijze fumarola zien dat zij een hoogte tussen de 200 en 300 meters van de krater bereikte die naar de Argentijnse kant verspreidde. Volgens de deskundigen, zou één een emissie van as, maar in klein bedrag, situatieappelant in deze Andesmassa zijn. Op het ogenblik is de gloed in de kegel niet ontdekt en de seismische activiteit die om het even welke episode van uitbarsting aankondigt handhaaft in normale energieniveaus. Tot dusver zet het het toezicht op zijn gedrag vóór om het even welke verandering of alarm van Villarrica voort die naast Llaima van Zuid-Amerika actiefst is.

Tot zover....

Groeten uit Hanga Roa

Hartelijke groeten uit Hanga Roa, de hoofdstad van Rapa Nui, ofwel Paaseiland.

We zijn vanmorgen weer erg vroeg opgestaan, de benen waren zeer zwaar. We lagen pas om 2 uur in ons nestje, en de wekker ging alweer om 5.13....

De transfer in Santiago van hotel naar vliegveld ging voorspoedig, we waren al ingecheckt en ook de reis van Santiago naar Rapa Nui verliep vlotjes. In het vliegtuig hebben we even geslapen, een schoonheidsslaapje. Na aankomst zijn we, nadat een bloemenkrans was omgehangen, naar het hotel gebracht. Het is eigenlijk meer een appartementencomplex, en we hebben een prachtig huisje. De natuur hier is zo mooi, het klimaat aangenaam, we hebben het gevoel weer op de Cook-eilanden te zijn! Qua sfeer en ritme komt dat erg overeen.

We hebben nog maar twee echte moai gezien, waarvan hierboven een bewijs. We zullen morgen een voertuigje huren (auto of brommer) om het eiland af te struinen. Heerlijk!!

Adios, de groeten en tot later!