Dag allemaal,
Hoe is het daar¿ Kan even geen gewone vraagteken vinden, dus vandaar maar even dat gekke ding....
Vanochtend hoefden we niet al te vroeg op te staan, want we vlogen pas om 11 uur van Santiago naar Punta Arenas, in het zuiden van Chili. Een mooie vlucht, met af en toe een spectaculair zicht op de fjorden en talloze meertjes in het zuiden, prachtig!
Na een zachte landing hadden we eerst een lunch op het vliegveld, omdat de pinguins, die we onderweg naar Puerto Natales zouden bezoeken, pas om een uur of vier uit hun holletje zouden kruipen (waarbij we niet weten of de pinguins zich al hebben aangepast aan de zomertijd die vannacht is ingegaan, maar dat geheel terzijde). Om kwart over drie gingen we de bus in, en al snel reden we op een grindweg naar onze zwart-witte vrienden, zo dachten we. Zoals al uit de titel van dit berichtje blijkt... helaas! We kwamen voor een slagboom te staan bij een afslag, niet ongebruikelijk in sommige landen. De slagboom ging echter niet omhoog. Het gehele relaas zal hier niet uit de doeken worden gedaan, maar het kwam op het volgende neer: de directe weg naar Seno Otway gaat pas op 15 oktober open, en nu is het pas 12 oktober. De alternatieve route is nu niet begaanbaar door een ongeluk (aardverschuiving? aardbeving? weggespoeld door hevige regen? we weten het niet...). Overmacht dus, hoewel het teleurstellend was dat de reisleiding geen enkele moeite of initiatief toonde om het gebrek enigszins op te lossen. De groep liet echter wel duidelijk blijken hoe er over gedacht werd (interessant om de groepsdynamiek te zien).
We reden dus weer terug naar de luchthaven en vandaar direct naar Puerto Natales. Daar kwamen we pas laat aan. Onderweg zijn we een paar keer gestopt voor plaspauzes en foto´s.
Patagonië is overigens prachtig en zeer leeg, en wellicht daarom zo fotogeniek. Werkelijk erg bijzonder. Nu nog een beetje fris, zeker door de wind die hier altijd straf waait. Ook Puerto Natales is een interessant stadje, hoewel we het vrijwel uitsluitend in het donker hebben mogen bekijken.
Direct na het inchecken in het Lady Florence Dixie hotel (huiswerk voor deze dag: zoek op wie Lady Florence Dixie was en waar ze bekend van is - onder de goede inzenders wordt een pinguin verloot) zijn we gaan eten in een tentje genaamd Afrigonia, waar typisch Patagonische gerechten van een Afrikaans tintje worden voorzien. Lekker, gezellig, een succesje dus.
Ondanks dat de dag wat teleurstellend was (geen pinguins, wel erg lang in de bus) hebben we morgen een gave dag voor de boeg. Heel vroeg op, want om 7 uur vetrekken we naar het Ecocamp (ook even opzoeken op het internet - goed voor je algemene ontwikkeling en zo gaaf!!). Vanuit het Ecocamp bezoeken we het natuurpark Torres del Paine en wandelen we op de Glaciar Gray, een compensatie voor de pinguins die we hebben gemist. ´s Avonds zullen we een Patagonsiche barbecue mogen beleven, hetgeen neerkomt op het roosteren van een opengesneden karkas. Ze hebben er echter ook gratis wijn bij - alles komt dus goed.
Nu even geen foto - het uploaden kost veel tijd tegenwoordig met die grote foto´s, zeker in combinatie met relatief langzame internetverbindingen.
U hoort nog van ons!
Adios, tot de volgende blog!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten